eerdere
Statement
over het werk
Lenneke van der Goot
2021

In onze stedelijke omgeving lijkt elke vierkante meter benut. Als contrast op deze omgeving, die ik ervaar als rationeel en functioneel, gebruik ik mijn tekeningen om een eigen, metaforisch universum vorm te geven. Met de werken probeer ik de beschouwer te verleiden, om langdurig en uitgebreid te kijken, om zo een imaginaire dwaaltocht af te leggen. Ik word geïnspireerd door hoe de wereld om ons heen is opgebouwd - uit constructies, netwerken en systemen - en vertaal dit naar een vorm die fantasievol is en losgeweekt van de werkelijkheid. Ik zie het als een visuele weergave van een gevoelsstructuur van onrust en fascinaties, als reactie op een steeds veranderende wereld vol prikkels en gegevens.

Constructies of bouwsels benader ik als dragers die ideeën en processen vertegenwoordigen. Je zou de getekende objecten in mijn werk ook als personages kunnen zien. Dansende, naar evenwicht zoekende, glanzende of wankelende personages. Dit is me eigenlijk pas echt duidelijk geworden sinds ik een paar jaar terug gestopt ben met het afbeelden van mensen.

Mijn werk omvat grote tekeningen, kleine tekeningen, site-specific installaties en murals. Ik probeer ruimtes te suggereren die toegankelijk zijn, begaanbaar zelfs, maar die de kijker geen houvast bieden. Soms in zwart en wit zoals het landschap van de maan, dan weer kleurrijk en zinderend, worden deze ruimten bevolkt door veelkantige objecten, precaire bouwsels, gewichtloze wolkenkrabber-kathedralen en kluwen-achtige kronkelsculpturen.

In mijn tekeningen wil ik een lans breken voor disfunctionele bouwsels. Dat doe ik onder meer door voor abstracte en mathematische vormen te kiezen. Ik probeer ze af te beelden op een manier waarop ze ruimtelijk, imposant, raadselachtig, fragiel of juist enorm massief overkomen. Ik stel me daarbij vragen als kun je naar binnen? Waar dient het voor? Zijn het ontmoetingsplaatsen? Het werk mag dit soort vragen oproepen.

Bij nadere beschouwing kun je erachter komen dat de afgebeelde vormen soms niet helemaal kloppend zijn en kunnen wringen. De imperfecties in het werk zie ik als belangrijk onderdeel en benadrukken juist het belang van het maakproces, inclusief foutjes en het zoeken naar de juiste vorm.

Mijn werk is een optelsom van intuïtieve en geplande handelingen. Het ontstaat al tekenend, krassend, gummend, kreukelend en snijdend. Tegenpolen zoals toeval en controle, snelheid en vertraging, monumentaliteit en detail en opbouw en verval zijn belangrijke uitgangspunten. Door verschillende materialen te combineren en beelden gelaagd op te bouwen probeer ik de suggestie van ruimtelijkheid en licht te verwezenlijken. In sommige tekeningen lijken objecten te zweven, in ander werk laat ik een driedimensionale vorm uit het papier komen of is de tekening zelf een object geworden. Door scherpe schaduwen te tekenen wil ik een felle lichtbron suggereren. Alsof het een soort scène is waarnaar je kijkt.