De impact van de hectiek van alledag vormt het centrale thema in het werk van Lenneke van der Goot. Ze refereert aan de vele manieren waarop we in contact staan met zowel onze directe omgeving, als met gedachtes, herinneringen, geluiden of (digitale) parallelle werelden die ons via schermen bereiken. Gaan die verschillende invloeden een relatie met elkaar aan? Is er sprake van een symbiose of stoten ze elkaar juist af? Valt er een ordening aan te brengen in de hectiek? 

De tekeningen, murals en installaties van Lenneke van der Goot tonen een impressie van de dynamiek en complexiteit die deze thematiek met zich meebrengt. Ze beoogt in haar werk een moment te vangen, een rustpunt. Alsof de situatie ieder moment naar een nieuw beeld kan verschieten. In zorgvuldig gekozen lagen, spelend met licht en diepte, zoekt ze de grens op tussen echt en onecht en laat ze de kijker twijfelen aan wat hij ziet. De ruimtes die zij construeert ogen toegankelijk, maar bieden geen houvast. Soms in zwart en wit, dan weer kleurrijk en zinderend, worden ze bevolkt door veelkantige objecten, precaire bouwsels, stapelingen, patronen of planeten. Dit zijn dragers die processen vertegenwoordigen, reflecterend op chaos, structuur en verdwalen.

Met het gebruik van lithografie, integreert Lenneke van der Goot een grafische vlakdruktechniek in haar werk die in onbruik is geraakt sinds de kopieermachine bestaat. De bewerkelijke, eeuwenoude drukmethode vormt in haar tekeningen een contrast op de snelle, inwisselbare beelden van tegenwoordig. Steendrukken, bedoelt voor oplages, gebruikt ze voor unica’s die als ondergronden dienen of in combinatie met elkaar grotere samengestelde werken vormen.