meer recent eerdere
Wolven | nrc
Wolven zijn niet bloeddorstig, maar gestroomlijnd en krachtig
Kester Freriks
september 2014

Is de wolf in de Nederlandse natuur een betwist dier, in de beeldende kunsten lijkt hij begonnen aan een opmars.

Nederland wolvenland. Liefhebbers van wilde dieren kunnen niet wachten op de eerste wolven binnen onze landsgrenzen. Als er ergens, zoals onlangs in de Flevopolder, een dode wolfachtige hond wordt ge-vonden, dan lopen de emoties hoog op. Bespeuren waarnemers een wolf in de bossen, dan is het land in staat van op-winding: het sprookje van Roodkapje en de Boze Wolf is werkelijkheid. „De wolf raakt een gevoelige snaar", zegt kunstenares Lenneke van der Goot. „De wolf ontvouwt onze nachtmerries en onze dromen." Is de wolf in de Nederlandse natuur een betwist dier, in de beeldende kunsten lijkt hij begonnen aan een opmars. Kunstenaars als Arno Kramer, Judith Krebbekx en Lenneke van der Goot brengen met schilderijen, tekeningen en zelfs lichtinstallaties een ode aan de wolf. Een wolventekening door Van der Goot is onlangs bekroond met de EposPress Prijs 2014 voor jong talent. Waarom wolven, een dier dat tot ver in de negentiende eeuw werd doodgeschoten totdat de laatste wolf was verdwenen? Bloeddorst was het wolvenkenmerk toen, nu roemen kunstenaars de vorm van de wolf: de massieve kop, de stroomlijning, de kracht in het lichaam. Judith Krebbekx laat deze dagen in Museum van Bommel van Dam, Venlo, roedels geschilderde wolven los,  wolven bij maanlicht, wolven tussen bomen in de nacht. Zij heeft wolven in het echt gezien, in Noord-Frankrijk. „Wat ik herken in die wilde dieren is het jachtige, het nerveuze van hun karakter" zegt ze. „Daarin doen ze me aan mensen van eind veertig denken uit mijn omgeving: nerveus op jacht naar het  onbereikbare, naar de lust zou je kunnen zeggen. Het lijkt inderdaad of er een wolvenmanie gaande is in de kunsten." Arno Kramer Iaat binnenkort tijdens de Kunstmaand Ameland in het Natuurmuseum een reusachtige wolventekening zien. Wolven kent hij uit de dierentuin, hij is erdoor gefascineerd: „Het is niet de vermeende wreedheid van de dieren die me boeit, maar hun eenzaamheid. Er zijn altijd wolven die zich losmaken van de roedel. Dat zijn de dieren die onze grenzen oversteken, en dan gaat er de huiver als van van een boos sprookje door ons land. Er is een werk van Lenneke van der Goot dat wolven liet zien in de stad, in Amsterdam. Zij maakte, in 2013 een lichtinstallatie in de Transvaalbuurt die vooral 's nachts indrukwekkend was: in een lichtend venster waren wolven afgebeeld. Vreeswekkend echt. En onmetelijk intrigerend. Alsof ze live door de straten liepen.

www.wolveninnederland.nl